پا برهنه می کنم تا چهره ات را بشنوم

قبایی می دوزم تن ات می کنم

تا سپید بنشانم ات درون چشم هایی که سپید نیست

ای ان همه از من دور

ای این همه به فتح من امده دیر

ریشهایم را بتراش

مرا به خودم معرفی کن وبگو که اهل جهانم

آه! چقدر وزغ شده ام درون این پیراهن سفید